corine blogt Category Archives

Opfriscursus

Voordat ik de deur uitga, loop ik nog even naar mijn geliefde om hem gedag te zeggen. Hij schiet in de lach als hij me ziet. ‘Je ziet er mal uit’, zegt hij. En dat terwijl ik mijn outfit vanochtend toch met zoveel zorg heb uitgezocht. Het eerste bloesje dat ik aantrok viel af – te strak om mijn bovenarmen – dus werd het een …

Een oude tante in mijn rug

Er zit een oude tante in mijn rug. Of, als dat niet kan, minimaal erop. En het is nog zo’n chagrijnige zeurversie ook. Tijdens de Chi Kung-les die ik vandaag volgde via Zoom, stoorde het me verschrikkelijk dat ik nog steeds (want, tjongejonge, ik train toch al zeker drie jaar) zo’n stijve lage onderrug heb. Omdat je de oefeningen bij Chi Kung heel langzaam en …

Begeertegloed

De laatste keer dat we in ons huis in Italië waren, had ik een van de kamertjes omgetoverd van rommelhok tot schrijfkamer. Door de strakke wanden en de tegelvloer klonk het er alleen nog zo hol. Een wandkleed zou natuurlijk een goede akoestische oplossing zijn.  Maar zat ik wel te wachten op een macraméwerk uit de jaren zeventig? Iemand gaf me de tip om eens …

Bijzonder saai

Toen wij zo’n dertig jaar geleden onze intrek namen in ons nieuwe huis, een wat kubistisch vormgegeven woning, kwamen er veel mensen langs om ons optrekje te bekijken. Sommigen vonden het prachtig, anderen noemden het ‘bijzonder’ of ‘anders’ – keurige termen om ons duidelijk te maken dat ze het ‘wanstaltig’ of ‘zonde van het geld’ vonden. Ik moet eraan denken nu de dagen zich hoe …

Over de streep

Het is woensdagochtend tien uur en ik heb nog vijftien minuten stuk te slaan in de stad voordat mijn time slot bij de laptopreparateur ingaat. Naast de gebruikelijke aanbevelingen over het maken van een back-up en het thuislaten van snoeren en hoezen, heb ik een hele lijst instructies voor deze afspraak gekregen: Kom op tijd (dus niet te vroeg, maar ook niet te laat)! Neem …

Demotivator

Weemoedig loop ik vanochtend dauwtrappend door het Westbroekpark richting  ‘de grote boom’ voor mijn Tai chi-les. Ik herinner me de euforie van de eerste les in de buitenlucht na de lockdown. Zo anders is dat vanochtend. Na de persconferentie van gisterenavond lijkt er voorlopig een streep getrokken door de lessen. Het zat er aan te komen. ‘Wie niet horen wil, moet voelen’, zou mijn oma …