corine blogt Category Archives

Kleur bekennen in de herfst

Kleur bekennen in de herfst Getergd onderga ik de onuitputtelijke liefde, tijd en aandacht van de jongen die me helpt bij groentezaak Het Wagenwiel bij mij op de hoek. Ik kan er geen geduld voor opbrengen want over vijf minuten staat er een klant voor mijn deur. Ik vraag een rijpe avocado. Voorzichtig, alsof hij twee net gelegde eieren in zijn handen heeft, moet ik …

Pijn en lijden

Pijn en lijden Met een loopneus en een hoofd vol watten zit ik te simmen achter mijn computer. Er komt niets uit mijn handen vanochtend en de wereld lijkt zich tegen mij te keren. De koffie neemt vandaag uitgebreid de tijd om druppel voor druppel in de kan te lopen, de broodrooster slaat daarentegen op hol, wat verkoolde toast oplevert.  En van de rook die …

In de mode, uit de mode

In de mode, uit de mode Afgelopen weekend heb ik samen met mijn moeder de fotoalbums uit haar jeugd doorgekeken. We hadden ze op zolder gevonden, ondergestoft in een grote doos. Ik was benieuwd naar de verhalen achter de kleine kiekjes omlijst met mooie witte kartelrandjes. Veel foto’s van vakanties aan zee, compleet met badjassen, badmutsen en kleedhokjes. Maar ook foto’s van haar ouderlijk huis …

Die volle inbox na je vakantie…

Die volle inbox na je vakantie… Hoe romantisch lijkt niet het beeld van een pakket handgeschreven post, gewikkeld in zeildoek onder een grote verweerde steen in de haven bij de Tafelbaai? Wachtend op een VOC-schip dat de juiste kant op vaart en de brieven weer dichter bij hun bestemming brengt. Die poststenen, zoals ze werden genoemd, waren de voorlopers van de brievenbussen op het postkantoor. …

Help! Mijn iphone kan niet zwemmen…

Help! Mijn iphone kan niet zwemmen… Ik weet dat elektronica en water niet elkaars dikste vrienden zijn. Maar als ik een dof dreuntje hoor in de toiletpot en mijn telefoon daar in zie liggen, gaan er nog geen alarmbellen rinkelen. Ik kan me natuurlijk een fijnere plek voorstellen om hem uit op te diepen, maar als dat eenmaal is gebeurd leg ik hem rustig op …

Oeps, wow en oeps

Oeps, wow en oeps… Vorige week meldde ik mij om acht uur ’s ochtends bij het secretariaat van de orthopeed. Ik kwam voor de uitslag van een MRI-scan die ik de week daarvoor had laten maken van mijn knie. Op de diverse beeldschermen in de wachtruimte zag ik dat mijn arts op schema liep: geen extra wachttijd. Ik was dan ook lichtelijk verbaasd toen ik, …