Je weet niet wat je niet weet

Je weet niet wat je niet weet

Mijn ski-ervaringen blijken een goede bron te zijn voor mijn coachpraktijk. Niet alleen het verhaal van de berg en het dal waar ik in mijn vorige blog over schreef haal ik met enige regelmaat aan. Er is nog een ervaring die indruk heeft gemaakt op mij. En me ook iets heeft geleerd als coach.

Vallen en opstaan

Nadat ik zonder al teveel kleerscheuren weer onderaan de berg stond na mijn eerste gruwelijke rode afdaling, besloot ik dat het toch wel handig was om les te nemen. Ik kwam in een klasje terecht met een bekwame skileraar die me de grondbeginselen van het skiën bijbracht. Maar wat hij ook voordeed en hoe ik dat ook probeerde na te doen, ik bleef vooral heel erg goed in vallen. Of zoals een medeklasgenoot het zei: “Leuk joh, skiën met Corine! Je skiet een paar meter, dan raap je haar op, dan ski je weer een paar meter en zoekt haar spullen bij elkaar.” Het voordeel daarvan was dat ik niet langer bang was om te vallen. Maar het zat mijn skileraar niet lekker. “Waar heb je je ski’s en schoenen gehuurd?”, vroeg hij me op een gegeven moment tijdens de lunch. “O, die heb ik niet gehuurd, maar geleend van iemand die ongeveer mijn schoenmaat heeft en even lang is als ik”,  antwoordde ik. Ik zag zijn gezicht oplichten. ” Ja hoor,” dacht ik, “komt er natuurlijk een verhaal dat z’n neef zo’n goede ski verhuur heeft in het dorp en dat hij wel een mooi prijsje kan regelen.” Maar nee. Er volgde nog een vraag: “Hoe vast zit jouw voet in die schoen?” “O, eigenlijk lekker los. Ik heb aan alle kanten nog wel speling.” “Wist je dat het voor skiën belangrijk is dat je voet en vooral je hak vastgeklemd moeten zitten in een skischoen? Daardoor krijg je grip op je ski’s!” Dat had nog nooit iemand aan me verteld! Ik dacht met die ruime schoenen een comfortabele ski-uitrusting te hebben, maar dat comfort bleek mijn achilleshiel. ‘s Middags huurde ik in het dorp nieuwe schoenen en er ging een wereld voor me open.

Sherlock Holmes

En waarom dit nu zo’n indruk op mij heeft gemaakt als coach? Ik bewonder deze skileraar om zijn vastberadenheid om mij aan het skiën te krijgen. Hij bleef als een Sherlock Holmes op zoek naar waar de clou kon liggen om mij overeind te houden. Én hij had het vermogen om in de huid van een beginner te kruipen en de vragen te stellen die niemand meer stelt. Ik wens mezelf toe zo nu en dan die skileraar te zijn voor mijn klanten.

 

Je weet niet wat je niet weet
Geschreven door

5 Comments

  • Harry Simonis

    Je schrijft leuke verhalen.
    Het geeft aan hoe het gaat in het laten.

     
  • Bianca

    Mooi verhaal, doet me denken aan mijn kinderen die als zij een spreekbeurt moeten voorbereiden wel eens inspiratieloos zijn. Ze denken dan vaak dat de klas al die informatie over bijvoorbeeld hun favoriete dier al weet. Zo gaat het vaak, invullen voor anderen en dat is nu net wat deze ski leraar niet doet. Mooi verhaal, kijk ook uit naar je volgende blog

     
  • charles Jansen

    Hai Corine, vallen en opstaan vind ik altijd een mooie metafoor voor het leven zelf… hewel niet iedereen in de gelegen heid is om te skieén…
    mmm,en gelukkig had je een doortastende leraar zonder economisch gewin maar oprecht oprecht de oorzaak zocht van je valgedrag…
    ik zou ook blij zijn met deze coach,( knipoog charles)

     
  • Sakir

    Hoi Corine,

    Ooit zei een leraar van mij in de klas: ‘Als je de stof niet kent, kun je ook geen vragen daarover stellen’. Je titel alleen al bevestigt dit. Herkenbaar.
    Het is een leuk verhaal en leerzaam. En mooi geschreven.
    Ik wacht de volgende af.
    Groet,
    Sakir

     
  • Ellen van der Ham

    …wat een mooi verhaal, en (alweer…) zo herkenbaar…. De ‘eye-opener’, de ‘wake-up call’… Wat ik zo leuk vind in jouw stukjes is je ‘wakkere geest’ op de momenten dat jij wordt aangesproken. Je wordt niet alleen aangesproken en dommelt daarna weer in, maar je wordt wakker en geeft jezelf de kans om jezelf en jouw handelen met hernieuwde kleuren en licht te aanschouwen. Mooi Corine… mooi…!! liefs, Ellen