Over het nut van uitstellen

Over het nut van uitstellen

In de tijd dat ik nog regelmatig time management trainingen gaf, vertelde ik mijn deelnemers altijd dat je geest zich moet voorbereiden op een forse klus. Het duurt vaak wel zo’n 15-20 minuten voordat je de juiste concentratie hebt bereikt om in de flow te komen. En die eerste 15-20 minuten kunnen er heel onrustig uitzien. Zelfs zo onrustig dat je soms de moed op wilt geven, afhaakt en (opnieuw) die grote klus voor je uitschuift.

Van kleine klusjes…

Zo had ik vanochtend gereserveerd om mijn tweede blog te gaan schrijven. Om half tien loop ik naar boven om achter mijn computer te gaan zitten. Ik besluit om eerst nog even mijn mailtjes die zijn binnengekomen te bekijken. Dan bedenk ik dat ik eigenlijk nog koffie wil. Ik loop naar beneden om koffie te zetten. Kom de krant tegen en dus een heel interessant artikel. Loop een kwartier later met koffie (dat dan weer wel) naar boven en zie op mijn bureau nog wat ongeopende rekeningen liggen. Niet dat ik die nu ga betalen, maar ik kan misschien wel alvast de enveloppen openmaken. Er zijn opnieuw wat mailtjes binnengekomen die ik beantwoord en dan, tegen tien uur, open ik voor het eerst mijn Word document. En al tikkend merk ik dat ik de rust en concentratie begin te krijgen die  nodig is om in de schrijfstand te komen. Zo werk ik dan makkelijk een uur door en moet mezelf dan bijna achter het toetsenbord wegrukken omdat ik een andere afspraak heb.

…naar die grote kluif

Sinds ik weet dat ik tijd nodig heb om geconcentreerd te raken, dein ik maar een beetje met mezelf mee in dat eerste half uur van ‘vooruitschuifgedrag’. Maar ik zorg er ook voor dat ik het mezelf ná  al die afleidingsmanoeuvres zo makkelijk mogelijk maak om me te concentreren. Dus: deur dicht, telefoon stil en tril-loos, Outlook uit, om zo nu dan toch mijn tweede blog op ‘papier’ te hebben staan.

 

Over het nut van uitstellen
Geschreven door

16 Comments

  • Ria

    Ja, ik heb jouw blog ook als een geruststellende boodschap in mijn “to do”mapje laten zitten. Dat het gewoon is om wat te rommelen en “te deinen” zoals jij zegt, om zo lekker in je flow aan het werk te gaan.
    Het helpt mij om een takenlijst te maken met een redelijke portie werk voor een week, en die dan gewoon af te gaan werken, deinend en uiteindelijk lekker In Flow!

     
  • Charles Jansen/Charles Hubert beeldend kunstenaar

    Interessant gedrag dat gekontedraai.de kleine Ik die met je (lees mij ) op de loop gaat.het in de stemming geraken van waar je ook alweer mee bezig bent.er wachten bij mij zolang zij in mijn mijn atelier staan een hoop onafgemaakte werken.varierend van kleine schetsen t/m grotere schilderijen.Een expositie plannen, of een opdrachtgever met wie ik een afspraak gemaakt heb over inhoud en oplevering,kunnen bepalend zijn voor mijn gedrag tot uitstel.Hoewel de intellectuele wandeling ook haar functie heeft,de wandeling naar de koffie automaat en de weg met het kopje koffie naar boven zelfs dat ,die ogenschijnlijke tijdelijke escape dient een doel ,

     
  • Nancy

    Mooi beschreven: heel herkenbaar!

     
  • Jelle

    Tijdsdruk/deadlines. Als verder uitstel consequenties tot gevolg heeft, leidt dit bij mij tot (hyper)concentratie, waarbij ik in korte tijd heel veel kan doen en andere stoorzenders weet te negeren. Geeft alleen wel meer stress, die blijkbaar functioneel is. Uit voorgaande stukjes lees ik dat ook: De urgente zaken krijgen prioriteit. Als taken die worden uitgesteld belangrijk zijn, dan worden ze vanzelf urgent. Zo niet, dan vallen ze vanzelf van het lijstje!

     
  • jeroen

    vanochtend naar werk, telefoon zus en urgentie zo, koffie ook noodzakelijk, gepland overleg, paniek verderop, of ik … ook nog eten. Tweede overleg voorbereiden, maar weer urgentie tussendoor. pffff.

    Ik ga morgen maar eens beginnen met uitstellen. 😉

     
  • Bianca

    Hallo Corine,

    Ik heb dit gedrag leren herkennen door de coaching. Ik merk ook dat het nuttig is, het is een soort van voorgerecht voorafgaand aan het hoofdgerecht “de kluif”. Ik geef mezelf dan daarna vaak een nagerecht als beloning. Nog een lekker kopje koffie bijvoorbeeld.

    Groet, bianca

     
    • corine

      Leuk om er op die manier naar te kijken. Die ga ik onthouden!

       
  • leonie

    Ik heb er hier 5 rondlopen die dat ook hebben .

     
    • corine

      Ojee, dat belooft wat voor de openingsdatum van de B&B….

       
  • Ellen van der Ham

    Ach wat een heerlijke herkenbaarheid!!….zie mij vandaag; voortdurend voortgedreven door andere zaken die ik ‘eerst even wil doen’ voor ik weer terug ga naar mijn geplande programma. Het zijn, stuk voor stuk, zaken die me iets brengen… iets waar ik niet op gehoopt of naar verlangd had, maar me gewoon toevalt, omdat het gaat zoals het gaat. Wat mooi!! Nu nog kijken of ik vandaag iets uit mijn (inmiddels dus uitgestelde) planningslijstje kan doen…zal vast ook wel lukken. Succes Corine, met uitstellen… geniet er van!! liefs, Ellen

     
  • wilto schortinghuis

    Ik had mijn reactie op “Wil je mijn stok achter de deur zijn?” al uitgesteld..
    Ik beschouw dit nieuwe thema als een – waarschijnlijk niet zo bedoelde – “reminder”!
    Ofschoon ik sinds bijna 16 maanden gepensioneerd ben, leeft het thema nog steeds: ik zie geen kans mijn A4 op het bureau met “to do” altijd helemaal schoon te krijgen.
    Sommige prioriteiten kun je afvoeren zonder dat iemand dat ooit merkt. Bij andere is het beter dat eerlijk te melden aan degene, die nu géén actie meer krijgt. Waarschijnlijk nóg beter is, om al direct te melden dat je iets niet zult gaan doen. (Kwestie van prioriteiten…)

    Wilto

     
    • corine

      Hoi Wilto,
      Ik hoef je dus tegen de zomer geen mailtje te sturen om te vragen hoe schoon je bureau is begrijp ik :).
      Groet,
      Corine

       
  • Frederiek

    Wat een openbaring om te lezen dat uitstelgedrag een nuttige aanloop kan zijn naar een moment van concentratie! Ik ga mezelf daar voortaan minder kritisch op afrekenen. En nu: hup in de flow 😉

     
  • Sakir

    Beste Corine,

    Het is weer zo’n nuttig stukje tekst. Dank je! En ja, zo gaat het bij mij ook. Bij moeilijkere zaken schuif je het voor je langer uit. Heeft het geen prioriteit, dan komt er soms niets van!
    Time management begint en eindigd met prioritering en, inderdaad, vooral rust in je hoofd. Het wordt wel lastig wanneer die rust nooit komt doordat er opeens 20 zaken ontstaan die allemaal tegelijk prioriteit 1 hebben! Daar is de oplossing; ‘laten varen’ van een deel, of ‘nee’ zeggen.
    Oh! Ik moet nu ophouden met deze reactie! Tekort aan tijd! 😉

    Groetjes,

    Sakir

     
  • Mark Wielenga

    Herkenbaar! Dat kan trouwens komen omdat we familie zijn…..:-)

     
  • Lisa

    Heel herkenbaar dit! 🙂