Fokking koud en de regels van feedback

Op een nogal frisse zomerse zaterdagochtend stond ik  bij de halte te wachten op de tram. Even verderop zaten twee jongens van een jaar of veertien op een bankje; de ene wat bol, een comfortabele hoodie om zijn buikvetjes, een spijkerbroek van onbestemde kleur, afgetrapte gympen, een warrig bosje haar en de ander schriel met een kort dun jasje waaronder een rood poloshirt te zien was, een hagelnieuwe spijkerbroek mét voorgescheurde scheuren, spierwitte gympen en een zorgvuldig gestylde kuif.
‘Gast, heb jij het niet fokking koud?’, vroeg de bollere. ‘Je hebt allemaal gaten in je broek!’
‘Ja gaaf hè?’, antwoordde de schriele. ‘Die heb ik bij de fashion outlet in Bataviastad gekocht. Ziek joh, voor de helft van de prijs! Nu maar €50!’ De onverholen trots over deze fantastische aankoop klonk door in zijn stem.
‘Heb jij nou echt €50 betaald voor een broek met zoveel scheuren?’
‘Ja, en ik heb daar ook dat witte colbertje gekocht dat ik vorige week aanhad. Van €225 voor €125! Echt mazzel!’
‘O ja, die moest je moeder toch na twee dagen al wassen omdat hij in de pauze op de grond was gevallen? Hadden ze geen zwarte?’
‘Duh!’, zegt de schriele en heft zijn ogen vermoeid ten hemel over zoveel onbegrip.
‘Maar gast, we gaan toch de buitenboel schilderen bij je broer? Je gaat straks niet lopen zeiken dat je niets kan doen omdat je kleren dan vies worden of dat je naar binnen wilt omdat je het koud hebt, zodat ik alles op kan knappen hè? Neem morgen tenminste wat werkkleren mee, weet je!’, besluit de bolle bezorgd.

Ik vond het een mooi staaltje van ongepolijste feedback. Volgens de regelen der kunst beschrijf je eerst het gedrag waar je last van hebt (niet goed nagedacht over de kledingkeuze), dan het gevolg van dit gedrag (daardoor niet buiten kunnen klussen), het gevoel dat dat je geeft (bang zijn de klus alleen op te moeten knappen) en het gewenste gedrag van de ander (morgen werkkleren meenemen). Ik was getuige geweest van een zeer smeuïge variant. De schriele bleek echter totaal niet ontvankelijk te zijn voor de feedback. ‘Ik dacht het niet,’ was zijn reactie. ‘Liever koud met vlekken, dan er bij lopen als een zwerver!’

Geschreven door

3 Comments

  • Sakir Baltaci

    Hé gast! Dit is echt lachen man!
    Kapot grappig, joh, hoe die gozers praten…
    Waarom die joch kiest voor een witte en geen zwarte?
    Duh! Dat fix je zo voor een prikkie! Jeetje!

    Ja, Corine, los van je feedback-boodschap; het is exact hoe ik ‘die gasten’ hoor praten. Mooi geschreven.
    Hoe je het afsluit, maakt het verhaal ook helemaal compleet:
    ‘Liever koud met vlekken, dan er bij lopen als een zwerver!’
    G E W E L D I G ! HAHHAHHAH!

     
    • corine

      Dank voor het compliment Sakir!

       
  • Marion

    Hahahaha